Adviseur ● Carolien Peeters

Vanuit stagnatie groeien

Elk mens, maar ook elk team/organisatie kent periodes in het leven waarin thema’s terug lijken te keren, zowel in het werk alsook prive. Niets gaat dan maar “zomaar” goed/vanzelf, puntjes moeten op de i gezet worden. Op zijn zachtst uitgedrukt vinden we stagnaties vervelend, het hindert zo om de “normale” gang van zaken uit te voeren en “gewoon” te doen/leven. De mate van hinderen wordt verschillend ervaren, en er hoeft niet noodzakelijkerwijs een verband te zijn tussen de “feitelijke” ernst, en de beleving ervan.  De natuurlijke reactie van elk mens (en organisatie) is om pijn te willen vermijden, net als “mentaal ongemak”.

En juist in pijn, zit de mogelijkheid tot leren en daarmee te groeien. Niet de pijn hoeft te verdwijnen, die is universeel en van alle tijden. De manier hoe wij er als mens, en ook als groep mensen in het huidige westen er tegenaan kijken kan veranderen. Het mentale ongemak kan functioneel zijn, en dient dan een doel, het bewaakt de grenzen van wat wij kunnen/willen.

De werkwijze waar ik voor sta, gaat uit van het zelf laten herkennen van patronen, zowel bij individuen alsook teams, zonder te oordelen, om vandaaruit de stap te maken naar het bewust kiezen en vandaaruit te handelen.